Hoe ik in de DUURZAME mode terecht ben gekomen

Ik sprak laatst met mijn broertje, mega slimme marketing consultent. En we hadden het over mijn bedrijf. Ik wilde het er eens over hebben wat ik kan doen, binnen mijn mogelijkheden (lees dus zonder groot budget, of eigenlijk zonder enig marketing budget), om mijn (web)shop te laten groeien en nieuwe klanten te genereren. Naja van het een kwam het ander.

Via een reeks aan vragen kwamen we op het volgende:

Mijn broertje dacht dat ik duurzame mode ben gaan maken omdat ik daar volle bak in geloofde... En dat is nu zeker weten 100% waar! Maar dat is niet waarom ik daarmee ben begonnen. Ik ben er meer ingerold.

Jullie hebben mijn broertje stiekem al vaker gezien dan je denk, want soms helpt hij me uit de brand als model!

Toen ik met mijn merk begon, dat was in 2018 vlak na mijn BA Mode & Design, omdat ik geen keuze kon maken welke Master ik wilde gaan doen en waar... Ik besloot heel kleinschalig zelf een merk op te zetten, vanuit huis. Learning by doing. Het was niet het plan dit zooo lang te doen eigenlijk. Het was meer hypothetisch maar dan wel in het echt, zodat ik het ook echt moest doorlopen.

een foto van de aller eerste ZWAAN fotoshoot van de basic sweater! Gemaakt door Veronique Dellebeke

Ik wilde alles lekker klein houden en dus ook alles zelf doen, zodat ik niets hoefde uit te besteden en dit gewoon op kon starten met wat spaargeld. Zonder dat ik naar een bank hoefde voor een lening of iets dat het alweer een stuk ingewikkelder zou maken.

Alles zelf doen betekende dus in mijn geval ook alles zelf maken. En dat in Nederland. Dus dat betekende ook al snel een bepaald prijskaartje wat er aan de kledingstukken zou komen te hangen... En in mijn toen nog 22 jarige brein klonk dat nog duurder dan dat ik dat nu vind. Maar goed, we zijn ook al weer een paar jaar van inflatie verder en ik ben er een stukje wijzer op geworden.

Goed ik was dus 22 jaar jong, net klaar met mijn studie en kwam tot de conclusie dat als ik een sweater maakte met het bedrag wat ik er dan zelf nog aan over zou willen houden, deze sweater dan toch minsten 80 euro zou moeten kosten, als niet meer. Dat was voor een student anno 2018 veel geld. (Nog steeds wel denk ik).

Dus mijn redenering was: Als de trui gemaakt is van duurzaam materiaal, in dit geval GOTS gecertificeerd biologisch katoen, dan vinden mensen het dit bedrag sneller waard om voor een sweater te betalen, dan dat het gewoon een leuke trui is...

En zo ben ik op het duurzame pad gekomen. Nadat ik me erin verdiept heb, meer en meer, ben ik er ook van overtuigd geraakt dat dit natuurlijk wel de toekomst is. Eigenlijk al het heden, alleen snappen we dat met z'n allen nog niet helemaal.

Ik aan het werk, tijdens een van de vele verschillende dingen die ik doe en die bij mijn werk horen.

Toen ik dit zo aan mijn broertje vertelde, toen we het dus over eventuele onderwerpen voor de sociale media en blogposts hadden, zei hij heel snel: 'Oke, dat kan je beter niet vertellen.' Totdat we erover na dachten en toen: 'Of juist wel.' Het is een goed verhaal. En eerlijk. Want zo is het gegaan.

Wat wil ik hiermee zeggen? Iedereen moet ergens beginnen. Ik doe zeker niet alles 100% goed wat betreft zo duurzaam mogelijk alles, vegan, nooit meer vliegen, geitenwollen sokken verhaal. Nee. Maar ik ben ergens begonnen en ontwikkel mij hierin ook steeds verder. Dat zal ook nooit stoppen.

Ik probeer regelmatig te reflecteren op hoe ik bezig ben, wat er beter kan, of het anders kan en moet. En ik ben me er ook bewust van dat dat niet van de ene op de andere dag zomaar lukt. Tijdens mijn studie hebben we af en toe wel eens projecten of opdrachten gehad die te maken hadden met duurzame mode, nieuwe technologieën, duurzaamheidscertificaten, zelfs heb ik omdat het toen in mijn concept paste een geupcyclede collectie gemaakt. Maar niet omdat ik er toen zo van overtuigd was dat dit 'the way to do it' was. Maar puur omdat het mij op dat moment goed uitkwam.

Nu Alweer 8 jaar na het afstuderen, kan ik me niet meer voorstellen anders te werken dan dat ik dat nu doe. De uitdaging om juist alleen maar met duurzame materialen of restlappen, oude kleding of op wat voor manier dan ook, te werken geeft mij juist een kick. 'Kijk het kan gewoon!'

Dus lieve lezers, dit was mijn eerlijke verhaal over hoe ik eigenlijk op het duurzame slow fashion straatje terecht ben gekomen. Een straatje waar ik trouwens niet meer van afsla.